Wołanie Boga. Jak się właściwie odbywa? Czy jest głośne, wyraźne, kogo dotyczy? To ważne pytania w kontekście niedzielnych czytań, które mówią o Bogu, który woła człowieka. Mowa jest w tych czytaniach o szczególnym wołaniu, które wzywa do rozpoczęcia drogi życia zadedykowanej Bogu w wyjątkowy sposób, ale na kwestię, myślę, można spojrzeć także szerzej. Bowiem Bóg nie przestał ani powoływać człowieka do szczególnych zadań ani mówić do niego w dzisiejszym świecie.

Moglibyśmy z pewnością wskazać wiele . dróg, poprzez które Bóg dzisiaj dociera do człowieka. Chciałbym podkreślić dzisiaj jedną z nich. Jest nią doświadczenie wewnętrzne. Wiele dzisiaj się o nim mówi. Człowiek odkrywa w sobie głębię, nieskończoność. Oczywiście potrzeba do tego chwili zatrzymania się. Ale może nawet nie zawsze. Nie chodzi mi bowiem o chwile modlitwy czy też skupienia, ale o momenty, być może nawet rzadkie, w których odkrywamy nieskończoność, to iż codzienność nie wyznacza jeszcze całego horyzontu, kiedy czujemy się szczególnie przynagleni przez miłość, gdy odczuwamy, iż nasze życie jest jedynie fragmentem jakiejś większej pełni. I temu podobne. Trudno to może dokładnie opisać. Jest to takie zatrzymanie się serca pośród świata, wewnętrzne przymrużenie oczu. Co ciekawe, wielu podobne doświadczenie przywiodło do nawrócenia. Zwykle z całkowitej niewiary do przekonania o Bogu bliskim, który wyznacza sens każdej chwili a ostatecznie całego życia człowieka. Bułhakow, pisarz rosyjski, uwierzył na przykład, gdy przez długi czas jechał przez step. Było to doświadczenie nieskończoności – niezwykle odległego horyzontu i ogromu przestrzeni, które odniosło jego myśli bardzo daleko: musi być sens w tej ogromnej całości. Musi być Bóg, który jest ogromem, nieskończonością… To właśnie taka chwila przebłysku, która mobilizuje serce człowieka.

Dla każdego są to jego własne odniesienia i doświadczenia. I w ten sposób miedzy innymi przemawia do człowieka dzisiaj Bóg, woła go. Właśnie z głębi serca, z zamętu dnia, dając przebłyski Nieskończoności, która na ogarnia.

ks. Andrzej Dańczak