|
|
|---|
III Niedziela Zwykła
Mt 4,12-23
Gdy Jezus posłyszał, że Jan został uwięziony, usunął się do Galilei. Opuścił jednak Nazaret, przyszedł i osiadł w Kafarnaum nad jeziorem, na pograniczu Zabulona i Neftalego. Tak miało się spełnić słowo proroka Izajasza: Ziemia Zabulona i ziemia Neftalegou, Droga morska, Zajordanie, Galilea pogan! Lud, który siedział w ciemności, ujrzał światło wielkie, i mieszkańcom cienistej krainy śmierci światło wzeszło. Odtąd począł Jezus nauczać i mówić: Nawracajcie się, albowiem bliskie jest królestwo niebieskie. Gdy Jezus przechodził obok Jeziora Galilejskiego, ujrzał dwóch braci: Szymona, zwanego Piotrem, i brata jego, Andrzeja, jak zarzucali sieć w jezioro; byli bowiem rybakami. I rzekł do nich: Pójdźcie za Mną, a uczynię was rybakami ludzi. Oni natychmiast zostawili sieci i poszli za Nim. A gdy poszedł stamtąd dalej, ujrzał innych dwóch braci, Jakuba, syna Zebedeusza, i brata jego, Jana, jak z ojcem swym Zebedeuszem naprawiali w łodzi swe sieci. Ich też powołał. A oni natychmiast zostawili łódź i ojca i poszli za Nim. I obchodził Jezus całą Galileę, nauczając w tamtejszych synagogach, głosząc Ewangelię o królestwie i lecząc wszelkie choroby i wszelkie słabości wśród ludu. |
Czym jest nawrócenie, do którego w dzisiejszej Ewangelii wzywa każdego z nas Jezus Chrystus? Najprościej rzecz ujmując, oznacza ono zejście z błędnej drogi i wejście na właściwą. Starożytne pismo chrześcijańskie Didache z I wieku bardzo konkretnie nazywa obie drogi, są to: błędna droga śmierci i właściwa droga życia, prowadząca do Chrystusa. Autor tego najstarszego pozabiblijnego świadectwa chrześcijańskiego wskazując na drogę życia powiedział, że jest ona realizacją przykazania miłości Boga i miłości bliźniego. Tak więc każdy krok, jaki stawiamy na drodze życia prowadzącej do Chrystusa jest dobry uczynek wynikający z wiary i z miłości. Każde uczynione dobro przybliża nas do Chrystusa. Chrystus, Syn Boży wzywa każdego do nawrócenia w każdym czasie, nie tylko tych, którzy byli Mu współcześni, gdy głosił osobiście. Teraz Chrystus poprzez swój święty Kościół zachęca aby każdy człowiek odwrócił się od zła i grzechu, żeby oczyścił swe serce pokutą i przylgnął swym sercem do kochającego Boga. Tym człowiekiem wzywanym do nawrócenia nie jest tylko ktoś daleki, Murzyn w Afryce, który dopiera odkrywa radość wiary, ale to jesteś Ty, ja, każdy potrzebujący nawrócenia, uwolnienia od grzechu. kl. Michał Staniszewski |
