|
|
|---|
II Niedziela Adwentu
(Mt 3,1-12)
W owym czasie wystąpił Jan Chrzciciel i głosił na Pustyni Judzkiej te słowa: Nawróćcie się, bo bliskie jest królestwo niebieskie . Do niego to odnosi się słowo proroka Izajasza, gdy mówi: Głos wołającego na pustyni: Przygotujcie drogę Panu, Dla Niego prostujcie ścieżki. Sam zaś Jan nosił odzienie z sierści wielbłądziej i pas skórzany około bioder, a jego pokarmem była szarańcza i miód leśny. Wówczas ciągnęły do niego Jerozolima oraz cała Judea i cała okolica nad Jordanem. Przyjmowano od niego chrzest w rzece Jordan, wyznając przy tym swe grzechy. A gdy widział, że przychodzi do chrztu wielu spośród faryzeuszów i saduceuszów, mówił im: Plemię żmijowe, kto wam pokazał, jak uciec przed nadchodzącym gniewem? Wydajcie więc godny owoc nawrócenia, a nie myślcie, że możecie sobie mówić: Abrahama mamy za ojca, bo powiadam wam, że z tych kamieni może Bóg wzbudzić dzieci Abrahamowi. Już siekiera do korzenia drzew jest przyłożona. Każde więc drzewo, które nie wydaje dobrego owocu, będzie wycięte i w ogień wrzucone. Ja was chrzczę wodą dla nawrócenia; lecz Ten, który idzie za mną, mocniejszy jest ode mnie; ja nie jestem godzien nosić Mu sandałów. On was chrzcić będzie Duchem Świętym i ogniem. Ma On wiejadło w ręku i oczyści swój omłot: pszenicę zbierze do spichlerza, a plewy spali w ogniu nieugaszonym. |
Głos proroka - ostatniego proroka Starego Testamentu, jakim był Jan Chrzciciel - brzmiący w dzisiejszej Ewangelii przypomina nam o naszej własnej niewystarczalności, jeżeli chodzi o możliwość samodzielnego dostrzeżenia wielu aspektów naszej osobistej wiary i religijności. Potrzeba nam proroków. Potrzeba nam niekiedy donośnego głosu z zewnątrz, który pozwala na zobaczyć wiele kwestii w nowym świetle. Tak jak tego chce Jezus Chrystus. Czas Adwentu jest właśnie czasem proroków: przede wszystkim Izajasza i Jana Chrzciciela. Czy jest on czasem proroków także dla mnie? I nie chodzi tutaj tylko o owych dwóch wymienionych powyżej, ale proroków także w szerszym rozumieniu tego słowa. Ponieważ każdy czas ma swoich proroków - ludzi, którzy ze zdwojoną siłą głoszą Boże słowo, Jego wolę. Swoich proroków posiada także dzisiejszy świat. I do dzisiejszego świata Bóg mówi poprzez człowieka, podobnie jak czynił to w przeszłości. Myślę, że wielkim prorokiem naszych czasów jest np. papież Benedykt XVI - człowiek słowa, w którego głos należy się uważnie wsłuchać. Jest prorokiem na nasze czasy, gdyż bez strudzenia ukazuje wszystkie zagrożenia, na jakie wystawiony jest człowiek wierzący we współczesności. Dzisiejszy świat mówi nam uparcie, że nie warto się trudzić, starać się, podejmować decyzje, które wiązałyby nas na długo. Mamy żyć wesoło i szczęśliwie. Życie staje się tym bardziej wartościowe, im więcej własnych życzeń uda nam się zrealizować. Osobiste poczucie szczęścia na tym świecie stało się miarą wszystkiego. Papież przypomina nam natomiast, że miarą wszystkiego jest wola Boża. W parze z tym idzie godność człowieka. Chwilowe poczucie samozadowolenia, euforii może być niekiedy złudne, jeżeli dotykamy spraw, które po prostu nie są zgodne z oczekiwaniem Jezusa Chrystusa. Lecz prorok dzisiejszych czasów to nie tylko osoba papieża. Każdy ma wokół siebie rożnych "proroków" - ludzi, którzy w różny sposób przypominają nam o Bożej obecności i Jego oczekiwaniach. Są to osoby, które dobrze znamy z naszego otoczenia. Pobudzą nas do myślenia, uwrażliwiają nasze sumienia, stają się dla nas wzorem. To także głos Boga, poprzez który On pragnie dotrzeć do nas. Wygrywa ten, kto staje się bardziej uważny. To, co Boże, jest najprawdopodobniej bliżej nas, niż niejednokrotnie zdajemy sobie z tego sprawę. Adwent pragnie wyczulić naszą wrażliwość. A my dajmy się Bogu kształtować tak, jak On tego chce. ks. Andrzej Dańczak
|
